
Een visuele identiteit voor Kodigo di Protekshon, een protocol waar zorgprofessional op Curaçao gebruik van moet maken bij de signalering van kindermishandeling en relationeel geweld.
Het uitgangspunt van de visuele identiteit is de code, minimalistische logo’s, soms opgebouwd uit slechts lettertekens, die vooral een werkwijze verbeelden.
De beelden die in de communicatiemiddelen worden gebuikt zijn nooit confronterend. De beelden zijn van hulpverleners, maar altijd anoniem, van gevels van huizen en vooral van uitgestoken handen.